Cultuurhistorische toets
Het onderzoek omvat de volgende aspecten:
- korte typering van het complex en zijn omgeving
- waardenstelling van de cultuur- en natuurhistorische kwaliteiten
- beknopte schets van scenario's voor de toekomst.
Algemeen kan gesteld worden dat het complex op die plaats in zijn huidige vorm kan verdwijnen. Wel gaat deze conclusie gepaard met een pleidooi om de paardenstal te behouden en een functie te geven als ecologisch 'intelligente ruïne'. Een andere mogelijkheid om de herinnering aan het agrarische verleden van die plek levendig te houden is het in zicht houden van de funderingen van het complex. Ook zou gedacht kunnen worden aan de oprichting van een folly op de oudste bouwlocatie van de Grashut die dankzij de kadastrale minuutkaart van circa 1810 nauwkeurig vastgesteld kan worden.
Het belangrijkste erfgoed op die plaats bestaat echter niet uit het
complex, maar uit het verkavelingspatroon en de dijkenstructuur van het
Hugterbroek die teruggaan op een ontginningsproject van rond 1800. Geadviseerd
wordt om daar nog enig nader onderzoek aan te besteden en dit een plaats te
geven in de komende herinrichting van het gebied. Uit het ecologisch profiel
van het Weerterbos blijkt dat cultuur en natuur elkaar een meerwaarde kunnen
geven door de cultuurhistorisch waardevolle structuur als vertrekpunt te nemen
voor de ontwikkeling van de aanwezige natuurhistorische potenties.
