|
|
Het cultuurhistorisch basisonderzoek (CHBO) naar de wijk
Oud-Caberg is tot stand gekomen in het kader van de ontwikkeling van
Maastrichts planologisch erfgoedregime (MPE). Medio 2004 heeft de gemeente
adviesbureau Res nova opdracht gegeven voor de ontwikkeling van een
alternatief op de klassieke gemeentelijke monumentenverordening. Algemeen had
men het gevoel dat een dergelijke verordening niet meer past bij het omgaan
met het onroerende erfgoed vandaag de dag. Bovendien bleek het instrument te
kostbaar om in te voeren en te effectueren. Vanuit de verantwoordelijkheid
voor de kwaliteit van de openbare ruimte die Maastricht hoog in het vaandel
heeft staan, was het dus zoeken naar andere wegen.

Historische panden in Oud-Caberg: zowel de achttiende als de
late negentiende eeuw zijn vertegenwoordigd.
Het dorpslint Oud-Caberg vormt een landelijke enclave binnen de grenzen van
de gemeente Maastricht. Dit gehucht is eeuwenlang onlosmakelijk verbonden met
de stad. Niet alleen omdat het Maastricht voorzag van de noodzakelijke
voedingsstoffen, maar ook omdat zij vanwege het reliëf van het Terras van
Caberg meerdere malen centraal stond in veldslagen om de oude vestingstad.
Nadat het gehucht in 1920 door de annexatie deel is gaan uitmaken van
Maastricht kroop de stedelijke bebouwing dichterbij. Na voltooiing van de wijk
Malberg en de Donkenbuurt van Oud-Caberg is het niet alleen formeel, maar ook
fysiek aan de stad verbonden. Niettemin heeft Oud-Caberg zijn landelijke
karakter grotendeels weten te behouden. De grote carréhoeven met hun
huisweiden, omheind door hagen en beplant met fruitbomen bepalen tot de dag
van vandaag het beeld en vormen een fraaie overgang tussen de hectiek van de
stad en de rust van het landelijke Lanakerveld.

Oud-Caberg aan de Belgische grens links op de Ferraris kaart
circa 1777 en rechts 1907
Res novae
Voor wat betreft Oud-Caberg luidt de belangrijkste conclusie dat het
dorpslint ondanks de naoorlogse inbreidingen in hoofdlijnen gaaf behouden is
gebleven. Talloze karakteristieke panden, structuren, groenelementen en
bijzondere details bepalen vandaag de dag de hoge ruimtelijke kwaliteit van
het vroegere dorp.
- door de kaartprojecties is duidelijk geworden hoe gaaf de onderliggende
structuur van het dorpslint behouden is gebleven. Net name de projectie
van de huidige kadastrale configuratie op de kadastrale minuutkaart van
1812 geeft aan dat op een groot aantal locaties in Oud-Caberg de patronen
naadloos samenvallen.
- door de kaartprojecties is nagenoeg de exacte positie van het
bodemarchief vastgesteld, voor zover het verdwenen hoeves betreft (enige
toleranties zijn aan de orde).
- voor zover thans bekend is Oud-Caberg het enige Zuidlimburgse dorpslint
waarvan de bebouwing dwars op de kam van het (Wan)dal is opgericht. Elders
in het heuvelland liggen de bebouwingslinten parallel aan het (droog)dal.
Dit tekent de ouderdom van de Van Akenweg die de ruimtelijke spelverdeler
van Oud-Caberg vormt.
- in zijn huidige vorm toont Oud-Caberg wat betreft de oudste bebouwing
een grotendeels achttiende-eeuws aanzien, waarvan het dorpse karakter door
een bewuste architectuur een wat stadse allure kreeg.
- zoals ook elders nabij de vestingwerken van de stad naar voren is
gekomen, vormt Maastricht een bijzondere variant op het thema 'En de boer
hij ploegde voort': hoewel de boeren in het buitengebied met grote
regelmaat te maken kregen met krijgsgeweld, ploegde men voort, desnoods
tussen de bastions en slagvelden door.
- hoewel vandaag de dag daar niets meer van getuigt, was Oud-Caberg in
vroegere tijden een wijndorp. De benaming Moletteplein verwijst niet
zomaar naar een locale druivensoort uit het verleden.
- de kapel in het Zouwdal vormt door de beschadiging als observatiepost in
de Eerste Wereldoorlog één van de weinige Nederlandse fysieke
getuigenissen van de krijgshandelingen over de grens op het 'slagveld van
Europa'.

De huisweiden van Oud-Caberg behoren tot de
beschermenswaardige elementen
|