De eigenaar van de de voormalige molen aan de Molenweg 3 in Thorn heeft plannen om het pand te restaureren en te renoveren. De resultaten van het onderzoek zullen worden ingezet ter onderbouwing van het restauratie- en renovatieplan. Tevens is het rapport te gebruiken ten behoeve van het financiële traject en het vergunningentraject.

De voormalige windmolen van Thorn is een eeuw lang in bedrijf geweest. Aan het eind van de jaren veertig van de negentiende eeuw nam pannenbakker en molenaar Everard van de Boel het besluit om zijn bedrijfsactiviteiten te verplaatsen van ‘De Grief’, gelegen ten oosten van het stadje, naar ‘Den Toom’, even ten noorden van de stadskern. De aldaar rond 1852 gebouwde molen werd in 1876 verbouwd en wellicht herbouwd. In 1952 werd de molen, die inmiddels de naam ‘De Zeldenrust’ droeg, onttakeld.

Het is aan de kunstschilder Frans van den Berg te danken dat de resterende romp van de molen niet aan de slopershamer ten offer is gevallen. Hij maakte de molen geschikt voor bewoning en had er zijn atelier. Op de westelijke zijde van de molenbelt bouwde Van den Berg een keuken. Een deel van de belt groef hij af om een nieuwe toegang naar de centrale ruimte op de begane grond te verkrijgen. Het overige deel van de belt gebruikte hij als ‘terras’ en voor de aanleg van buitentrappen.

    De molenromp vanuit het zuiden

In de jaren zestig tot en met tachtig heeft Hans Verhagen met zijn gezin in de voormalige molen gewoond. Diens besluit om ‘De Oude Molen’ tevens als café en expositieruimte in te richten, heeft er mede toe geleid dat op de begane grond meerdere vertrekken rond de romp zijn toegevoegd.

De aanbouw van de vertrekken rond de molenromp heeft er in de loop der jaren voor gezorgd dat van de belt niet veel meer over is. De Zeldenrust ligt verscholen tussen de bebouwing, die met name na de Tweede Wereldoorlog gerealiseerd is.

   Uitzicht vanaf de top

Dit rapport werd in eerste aanleg geschreven door drs Frank Hovens, bewerkt door Rita van der Molen en Roland Bruynesteyn. Het gebrekenplan werd geschreven door ir Karl Pesch. Beide rapporten werden collegiaal getoetst door Margreeth Bangert en Bernadette van Hellenberg Hubar.